หวัดดีเด้อพี่น้องทุกทั่น เสาร์ อาทิตย์ที่ผ่านมาได้เอาเงินเดือนไปถลุงที่ไหนกันมั่งเอ่ย เล่าสู่กันฟังมั่งสิ

เมื่อวันเสาร์ ไอ้ต้นและผองเพื่อน (ไอ้เต้ย ไอ้ต้นเล็ก ไอ้หนึ่ง และนู๋หยก) ก็ได้ไปตะลุยนครนายกมา สนุกสนานมากมาย

เป้าหมายหลักของทริปนี้คือจะไปเยี่ยมเพื่อนที่บวชเป็นพระอยู่ที่นครนายก แล้วก็จะไปเดินทัวร์ป่าช้า + นอนค้างที่วัดซะ 1 คืน

แต่กว่าล้อจะหมุนออกจากกรุงเทพก็ปาเข้าไป 5 โมงเย็นแล้ว กว่าจะไปถึงวัดนี่เลย 2 ทุ่มแน่ๆ ดูท่าจะค่ำเกิน เกรงใจท่านเจ้าอาวาส

เลยต้องเปลี่ยนแผนกระทันหัน เอาไงดีหว่า หารีสอร์ทนอนซักคืนแล้วค่อยไปหาพระตอนเฉันพลละกัน (เซ็งว่ะ อดทัวร์ป่าช้ากับหลวงพี่เลยวุ้ย)

แล้วจะพักกันที่ไหนดีหว่า กว่าจะถึงนครนายกก็ค่ำแน่ๆ จะเอาเวลาที่ไหนไปตะลอนๆหาที่นอนเนี่ย

ไอ้เต้ยก็นึกขึ้นมาได้ว่า ป้าของมันเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่โรงเรียนนายร้อย จปร. (ยศ พันเอกหญิงแหนะ) เลยลองโทรไปหาป้าดูละกัน

ว่าแล้วก็กริ๊งกร๊างไปหาป้าอ๋อย ซึ่งคุณป้าก็ใจดีบอกให้มานอนในจปร.เลย เดี๋ยวจะพาไปทานข้าวละเปิด Guest house ให้

โอ๊ะโอว ไฮโซจริ๊ง ที่สำคัญคุณป้ามาจอดรถรออรับที่หน้าประตูทางเข้าเลย จะได้ไม่ต้องแลกบัตร เเผื่อจะไปออกประตูทางอื่น

พอรู้ว่าเป็นหลานพันเอกเท่านั้นแหละ ทหารยามตะเบ๊ะกันเป็นแถว อ๊ะโห ความรู้สึกต่างจากเห็นยามตามห้างตะเบ๊ะจริงๆ

ไปทานข้าวกันที่บ้านคุณป้าแล้วจากนั้นป้าก็พาไปที่ Guest house ที่อยู่บนเขาชะโงก

โอ้โห บรรยากาศเงียบสงบมากๆ ฟ้าใส ดาวสวย ลมพัดเอื่อยๆ เย็นสบายจริงๆ

ด้วยความที่นอนพักในค่ายทหาร พวกเราเลยไม่กล้าเอะอะ คืนนั้นเลยข่มตานอนกันเร็วผิดปกติ No alcohol ซะงั้น

ตื่นกันแต่เช้าเพื่อมาดูทะเลหมอกที่อยู่ตามยอดเขา พื้นที่ด้านล่างๆก็มีไอหมอกปกคลุม อะโห ถ้าหน้าหนาวนี่ต้องสวยกว่านี้แน่ๆ

ทยอยกันอาบน้ำแต่งตัว ประมาณ 9 โมงคุณป้าก็โทรมาหา จะพาไปทานกลางวันพร้อมกับคุณลุง ให้เอากุยแจไปไว้ที่เคาเตอร์ได้เลย

แหม เกรงใจจัง ได้นอนฟรีละยังจะอิ่มฟรีอีก แต่พวกเราก็ทำตัวเป็นหลานๆที่ดี ไม่กล้าขัดความตั้งใจของผู้ใหญ่ อิอิอิ

ทานเสร็จคุณลุงคุณป้าก็พาไปทัวร์รอบ จปร. ซะรอบเลย

อะโห พื้นที่กว้างใหญ่สุดสุด มีทั้งโซนการทหาร วิชาการ และนันทนาการ

และที่สำคัญมีกิจกรรมน่าสนใจตั้งเยอะ มีทั้งทั้งโดดหอ สอนโรยตัวลงจากผนัง ยิงปืนสั้น/ยาว เพ้นท์บอล พายเรือแคนู ฯลฯ

ทริปหน้า ก่อนไอ้เต้ยกลับไปเรียนอังกฤษ ต้องรวบรวมสมัครพรรคพวกมาตะลุย จปร. กันซะละ อยากเล่นเพ้นท์บอลกับยิงปืนวุ้ย

ดูเวลาอีกที อะโห 11.30 แล้ว เลยต้องขออนุญาตลาคุณลุงคุณป้า กลัวจะไปไม่ทันหลวงพี่ฉันเพล แต่กว่าจะไปถึงวัดก็เที่ยงนิดๆละ เฮ้อ เซ็งอีกรอบ

นั่งคุยกับหลวงพี่ซักพัก พวกเรามีโปรแกรมกันว่าจะไปเล่นน้ำตกกันต่อ ไม่สาริกาก็นางรอง หลวงพี่เลยบอกว่าที่วัดก็มีน้ำตกนะ

อะโห อลังการ ที่วัดมีน้ำตกด้วยรึ โอเช จัดมาเลยหลวงพี่ เดี๋ยวพวกผมไปเปลี่ยนชุดก่อน รอแปร๊บ

วัดป่าศรีถาวรนิมิตร น้ำตกเจ้าแม่กวนอิม (ที่ชื่อนี้เพราะทางวัดตั้งองค์เจ้าแม่กวนอิมไว้ที่ทางเข้าน้ำตก)

ทางที่จะไปถึงน้ำตกนี่ป่าสุดๆ พอไปถึงน้ำตกแล้วป่ายิ่งกว่า เงียบมาก ไม่มีคนเลย เสร็จโจร บ่ายนี้แก๊งเรายึดน้ำตกเฟ้ย

หลวงพี่บอกน้ำตกมีตั้งหลายชั้น แต่กว่าจะปีนไปแต่ละชั้นนี่วิบากมาก อะโธ่ กลัวที่ไหน หลวงพี่นำไปเลย ระวังสบงหลุดละกัน

หินก็ลื่น +คม น้ำก็แรง ทางก็ชัน ต้นไม้+กิ่งไม้ก็เยอะ แถมฝนแม่งเสือกตกอีกตะหาก กว่าจะไปได้แต่ละชั้น หฤโหดจริงๆด้วย

แล้วก็มาหยุดพักเหนื่อยที่ชั้น 3 ซึ่งหลวงพี่ตั้งชื่อว่า ชั้นจากุซซี่ เพราะจะมีแอ่งพักน้ำระหว่างชั้น 3 กับชั้น 4 มีความลึกขนาดหน้าอกแหนะ

ไอ้ต้น ไอ้หนึ่ง ไอ้เต้ย ก็ลงเล่นด้วยความหนุกหนาน ไอ้ต้นเล็ก กะนู๋หยก นั่งบนโขดหินเอาขาจุ่มน้ำเฉยๆ ส่วนหลวงพี่ก็นั่งดูอยู่ไกลๆ

เล่นไปได้ซักพัก นู๋หยกก็เหลือบไปดูกิ่งไม้ที่อยู่เหนือหัวพวกเราขึ้นไปประมาณครึ่งเมตร และแล้วก็กรี๊ดป่าแทบแตก

กิจกรรมทั้งหมดหยุดนิ่งแล้วหันไปมองนู๋หยกเป็นตาเดียว นู๋หยกก็ค่อยๆชี้มือไปที่กิ่งไม้นั้นแล้วก็พูดเบาๆว่า “งู”

สายตาทุกคู่ก็หันไปตามทิศทางที่นู๋หยกชี้บอก โดยเฉพาะเรา 3 คน ก็เงยหน้าเกือบ 90 องศาขึ้นไปมองบนกิ่งไม้กิ่งนั้น

โอ้ว แม่เจ้า เอาละมึง งูเขียวหางไหม้ตัวเท่านิ้วโป้งตีน นอนขดหลบฝนอยู่บนกิ่งไม้เหนือหัวพวกเรา ในระยะที่เอื้อมมือถึงเลยเชียว

ดีนะที่มันนอนขดอย่างเดียว ไม่เคลื่อนไหว แต่ส่งตาแป๋วมาเชียว พวกเราก็ค่อยๆย่องกลับมารวมตัวกัน ห่างจากมันประมาณ 3 เมตร

ไอ้หนึ่งรับอาสาเก็บภาพความประทับใจ คว้ากล้องไปยืนบนโขดหินใกล้ๆมันละถ่ายรูปเก็บไว้ บรึ๋ย สยองวุ้ย

ปกติ พวกเราไม่กลัวงูกันหรอก แต่ถ้าเป็นกรณีงูพิษนี่ ไม่ขอเล่นด้วยนะจ๊ะ ทางใครทางมันดีกว่า

ความคิดที่ว่าจะปีนน้ำตกขึ้นไปเล่นให้ครบทุกชั้นมีอันต้องพับเก็บใส่กระเป๋า

ว่าแล้วก็มู๊ฟกลับไปชั้น 2 กันดีกว่า พอฝนซาไม่รู้ว่ามันจะโน้มตัวลงมาหาพวกเรารึป่าว อย่าอยู่รอมันเลย ไปกันเถอะ

ไอ้หนึ่งเดินเลี่ยงมาเป็นคนสุดท้าย เสือกปาหินไปใส่มันซะงั้น มันเลยคลายตัวละเลื้อยขึ้นไปบนกิ่งไม้ อะโห ตัวยาวเกือบวาแหนะ หางดำปี๋เลย

เล่นน้ำอีกซักพักก็กลับวัด เหนื่อยโคตรๆ ทั้งปีนขึ้นปีนลงเนี่ย ดีนะที่ไม่มีใครได้แผล อ่อ ไอ้เต้ยเตะหิน เล้บนิ้วก้อยเปิดอยู่คนเดียว นอกนั้น ฉลุย

อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า ร่ำลาหลวงพี่ แล้วก็ดิ่งกลับ กทม กันเลย เป็นทริปที่สนุก + ตื่นเต้นมากๆ

คุณเคยเสียเพื่อนสนิทของคุณไปมั้ย

คุณเคยคิดมั้ยว่าเพื่อนสนิทของคุณ จะจากคุณไปในเวลาที่คุณคาดไม่ถึง

คุณเคยคิดมั้ย ว่าเพื่อนในกลุ่มของคุณ ที่นั่งดื่มเหล้าอยู่ด้วยกัน เมื่อแยกย้ายกันกลับบ้าน ช่วงเวลานั้น จะเป็นเวลาสุดท้าย ที่คุณจะได้พูดคุย หยอกเย้า และร่วมสนุกสานเฮฮาด้วยกัน

ตอนนี้ เพื่อนสนิทคนนึงของพวกเรา “อ้น” ได้จากพวกเราไปแล้ว ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ จะด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ จะด้วยความประมาท รึจะด้วยสาเหตุใดก็แล้วแต่ แต่อ้นก็ได้จากไปแล้วอย่างไม่มีวันหวนกลับ

ในกลุ่มของพวกเรา จะมีเพื่อนที่ชื่อคล้ายๆ กันอยู่ 5 คน อ้น ต้น โต๊ค โอ๊ค โอ๊ต ซึ่งถ้าอยู่รวมกันเมื่อไร จะต้องมีใครเรียกชื่อคนใดคนหนึ่งสลับกันเป็นประจำ ซึ่งทุกครั้งก็จะเรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเพื่อนในกลุ่มได้ตลอด

แต่วันนี้ ไม่มีอ้นในกลุ่มของพวกเราแล้ว รอยยิ้มและเสียงหัวเราะคงจะขาดหายไปเยอะ เพราะต่อไปนี้คงไม่มีใครเรียกชื่อของ ไอ้ต้นกับไอ้อ้น สลับกันอีกแล้ว

อ้นจะเป็นคนขี้เล่น สนุกสนาน ชอบแกล้ง ชอบแซว ชอบแหย่เพื่อนๆ และที่สำคัญ อ้นเป็นคนปากไว ชอบติ ชอบค้าน เพื่อนซื้ออะไรมา รึทำอะไรซักอย่าง ไม่ว่าจะดีรึไม่ดี ไอ้อ้นก็จะติไว้ก่อน

แต่ในบางครั้งพอเวลาผ่านไปซักพัก มันก็จะเออออ เห็นดีเห็นงามด้วย จนพวกเราให้ฉายามันว่า “ไอ้ประชาธิปัตย์” และหลายๆครั้งที่มันติ จะมีเสียงคนใดคนหนึ่งพูดสวนกลับไปว่า “มึงอยู่ประชาธิปัตย์ปะเนี่ย ค้านกูจังง่ะ”

1 ปีแล้วหรอวะเนี่ยไอ้อ้น ที่มึงหนีพวกกูไป แม่งใจร้ายว่ะ ไม่มาหา ไม่มาเยี่ยมเพื่อนมั่ง พวกกูทุกคนคิดถึงมึงนะเว้ย

เฮ้อ!!! นี่แหละชีวิต เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นมั่ง ไม่รู้ว่าเวลาของเราจะเหลือนานแค่ไหน ใช้เวลาแต่ละวันให้คุ้มค่าที่สุดก็แล้วกัน

บอกรัก และแสดงออกซึ่งความรักกับคนรอบข้างของคุณ ก่อนที่คุณจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว

แหะๆ มะคืนนู๋ต้นไปเมามาอีกแว้ว

หลังจากที่นั่งเบื่ออยู่บ้านมาตั้งหลายวัน ในที่สุดสวรรค์ก็ทรงโปรด ฮิฮิ้ว

ตอนแรกก็ตั้งใจไว้ว่าจะไปจตุจักร เพราะมะวานนี้อากาศดีเหลือเกิน เมฆเยอะ ฟ้าครึ้มๆ แต่ไม่มีวี่แววว่าฝนจะตก

แต่พอช่วงบ่ายดันเจอเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ ไอ้ต้นเลยเกิดอาการเซ็งแดกขึ้นมาซะงั้น ไม่ไปแม่งละวุ้ย

ก็เลยนั่งเซ็ง นั่งเบื่อ ดูทีวีอยู่ที่บ้าน นั่งกดเปลี่ยนช่องไปเรื่อยจนรีโมตจะเจ๊งอยู่ละ

พอ 5 โมงก่าๆ ก็ได้ฤกษ์ไปช็อปปิ้งที่ตลาดนัดท้ายซอย ไปซื้อหมู ไข่ ผัก กับข้าว มาเป็นเสบียงหน่อย อิอิอิ พ่อบ้านพ่อเรือนจริ๊ง

ได้ต้มจืดมะระยัดไส้ กับปลาซาบะย่าง โฮะๆๆ รอดตายไปอีกมื้อ

แถมด้วยยำรวมมิตรทะเลกับยำมาม่า เอามาเป็นกับแกล้มก๊งเบียร์ดูบอลคืนนี้

พอมาถึงบ้านก็จัดแจงหุงข้าว แล้วก็ซัดซะพุงกางเลย โอย อิ่มโคตร คืนนี้จะแดกเบียร์ไหวมะเนี่ย อุตส่าห์ซื้อมาตุนไว้ตั้งหลายขวด

กำลังนั่งแคะขี้ฟันดูทีวีตาจะหลับมิหลับแหล่ และแล้วสวรรค์ก็ส่งเทวดามาช่วยชีวิตนู๋ต้น เสียงโทรสับที่รอคอยมานานก็ดังขึ้นซะที

นู๋เอนี่เอง มันต้องโทรมาชวนไปแดกเหล้าแน่เลย แล้วก็จริงดังคาด กรี๊ดๆ ได้ออกไปแรดซะที อุดอู้อยู่บ้านจนสิวขึ้นตูดหมดละ

จุดหมายคือหลังจันทรเกษม ร้านครัวแม่ไทรทอง ร้านประจำของนู๋โต๊ค เพราะเหล้าที่นี่ถูกมากมาย 100Pipers ขวดละ 200 เอง

มิกเซอร์ก็อย่างละ 15 บาท กับข้าวก็ราคาถูก แถมยังอร่อยอีกตะหาก มีดนตรีสดเล่นให้ฟัง ต่อไปต้องเป็นร้านประจำของพวกเราแน่ๆ

แต่ก็มีช็อตฮาตอนที่สั่งกับข้าว นู๋เอสั่ง ต้มแซบเนื้อ หอนแครงลวก แล้วก็ผัดกระเพราหมูสับไข่ดาวราดข้าว (นู๋เอยังมะได้ทานข้าว)

พอเค้ามาเสิร์ฟ ดันเอาข้าวกระเพรามู๋สับมา 3 จาน ไข่ดาว 3 ฟอง ต้นแซบเนื้อ 1 ชาม และ ไข่ลวก 1 ฟอง

พวกเรา 3 คนมองหน้ากันด้วยความงง เฮ้ย ทำไมมาเยอะจังวะ เลยไปถามคนเสิร์ฟ สรุปเด็กที่รับออร์เดอร์เสือกจดผิด เวรจริงๆ

แล้วหอยแครงลวกมันฟังยังไงเป็นไข่ลวกวะเนี่ย แล้วใครมันจะสั่งไข่ลวกมาแดกกับเหล้าวะ แดกกับกาแฟตอนเช้าก็ว่าไปอย่าง โอ้ว จอร์จ เชื่อเขาเลย

เลยเอาข้าวคืนซะ 2 จาน พร้อมกับไข่ลวกฟองนั้น ฮ่าฮ่าฮ่า ให้แดกไข่ลวกกับเหล้า กูจะโด๊ปเกินไปมั้ยเนี่ย

กว่าเหล้าจะหมดก็ปาเข้าไปเกือบ 5 ทุ่ม แต่ละคนตาเริ่มเยิ้ม เอาไงดีวะ เปลี่ยนบรรยากาศดีกว่า ว่าแล้วก็เช็คบิล ตรงดิ่งไปรัชดาซอย4

จอดรถเสร็จสรรพก็ตรงดิ่งไปร้าน SNOP ระหว่างทางก็ผ่านร้าน RAD ด้วยความเมา นู๋ต้นเลยส่งยิ้มให้สามสาวที่เต้นอยู่ริมกระจก อะโห ยิ้มตอบด้วยเว้ย

เลยไปสะกิดนู๋เอกะนู๋โต๊คแล้วบอกว่า “เปลี่ยนมาเป็นร้านแรดมั้ย กูว่ากูหาโต๊ะให้พวกเราได้แล้วล่ะ สนป่าวๆ”

นู๋เอกับนู๋โต๊คมองหน้ากัน แล้วก็ส่ายหน้า บอกไม่ชอบเพลงร้านแรด ไปร้าน SNOP ดีกว่า หูย วัยทองเซ็งเลย

ไปถึง SNOP ก็สั่งไฮเนเก้นขวดใหญ่มา 3 ขวด เพราะดูๆแล้วถ้าสั่งเหล้านี่ไม่ไหวแน่ๆ แดกไปมีพุ่งชัวร์เลย ซัดเบียร์กันดีก่า ประหยัดอีกตะหาก

ด้วยความเมา ต่างคนก็ต่างแด๊นซ์กันแบบไม่ลืมหูลืมตา โอย เมาชิบหาย แดกเหล้าแล้วตบด้วยเบียร์นี่เมาเอาเรื่องดีจริงๆ

กว่าร้านจะปิด แต่ละคนเหงื่อท่วมยังกะไปฟิตเนสมา ทั้งเมาทั้งเหนื่อย เดินเป๋ซ้ายเป๋ขวา กว่าจะถึงรถนู๋เอ โอย ทรมานโคตร

ดีนะรถนู๋เอคันใหญ่ Mazda Tribute นั่ง/นอนสบาย ขึ้นรถได้นู๋ต้นก็ไม่สนใจอะไรละ กูขอหลับแปร๊บนึงนะ ถึงบ้านกูก็ปลุกกูด้วย

ถึงบ้านก็ตี 2 ครึ่งมั้ง น้ำท่าไม่อาบละวุ้ย เมาขนาดนี้ หกล้มตายห่าในห้องน้ำแน่ๆ เปลี่ยนเสื้อผ้าโดดขึ้นเตียงนอนโลด

หลังจากวันนี้ก็มะรู้จะมีกิจกรรมอีกเมื่อไร แต่แว่วข่าวจากนู๋โต๊คมาว่า วันอาทิตย์ที่ 18 นี้ Thaitanium จะมาข้าวสาร อาจจะไปโย่วๆ ที่นั่นก็ได้

ขอจบรายการเมาไว้แต่เพียงเท่านี้ จุ๊บๆ จ๊วบๆ แผลบๆ ทุกทั่นฮะ

ปล1. ไม่มี Layout แบบที่ข้างบนแบ่งเป็น 2 ช่องรึไงเนี่ย จะได้เอาภาพ กับ Media Player มาติดกัน

ปล2. ใครรู้วิธีทำให้ภาพไอ้ขี้เมามันขยับมาอยู่ตรงกลางมั่งอะคร๊าฟ ช่วยบอกที มันไม่บาลานซ์เลยง่า

อิอิอิ มีฟามฉุกฉุดๆ ช่วงนี้แม่จ๋ามา กทม มาอยู่ตั้งหลายวันแหนะ ดีใจ๊ดีใจ หายคิดถึงไปได้ตั้งเยอะแหนะ

ปกติแม่จ๋าจะอยู่ที่นครพนม คอยอยู่ดูแล ปู่ ตา ยาย ที่โน่น นานๆถึงจะมาหาลูกสุดที่รักซักที ฮิฮิ้ว

แต่แม่จ๋ามาหาทีไร ต้องเหนื่อยทู๊กที เพราะมาหาลูกๆทีไร แทนที่จะได้นั่งๆ นอนๆ อย่างสบายใจกลับต้องมารับบทเป็นอีแจ๋วประจำบ้านอยู่เรื่อยเลย

ไหนจะต้องปัด กวาด เช็ด ถูบ้าน เท่านั้นยังไม่พอ ยังต้องมาทำความสะอาดรังหนูของนู๋ต้นอีกด้วย แหะแหะแหะ

จะว่าไปแล้ว ห้องนู๋ต้นนี่ก็จัด + ทำความสะอาดบ่อยนะ แต่มันก็อยู่ได้ไม่นาน ไม่เกินอาทิตย์หรอก จากห้องนอนก็กลายสภาพไปเป็นรังหนูซะงั้นน่ะ

ไอ้เราเองก็ไม่อยากให้แม่จ๋าต้องมาเหนื่อยทำหรอก แต่ทำไงได้ ผู้หญิงบ้านนอกก็เงี้ย อยู่นิ่งๆ อยู่เฉยๆ ไม่เป็น เห็นอะไรขัดหูขัดตาเป็นไม่ได้ ต้องลงทำให้เรียบร้อย

ห้ามก็ไม่ฟัง คงอยากจะสอนให้รู้ว่า ถ้าไม่อยากให้แม่จ๋าต้องมาเหนื่อยเพิ่ม ก็หัดทำความสะอาดห้องให้มันบ่อยกว่านี้หน่อยสิโว้ย

เง้อ สงสัยต้องหาแม่กุญแจมาล็อกห้องซะล่ะมั้ง แม่จ๋าจะได้ไม่ต้องมาเหนื่อยเพิ่ม (คิดแก้ปัญหาที่ปลายเหตุรึเปล่าวะเนี่ย แทนที่จะทำความสะอาดบ่อยๆ)

แม่จ๋า แม่จ๋า แม่จ๋า ผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้ โคตรน่ารักเลย ใจดีที่สุดในโลก ตุ้ยนุ้ย จ้ำม่ำ กอดทีไรอุ่นกายอุ่นใจทู๊กที ที่สำคัญแม่จ๋าร๊ากรักนู๋ต้นกับนู๋ตาน เฮ้อ จะมีใครรักนู๋ต้นได้แค่เสี้ยวหนึ่งของแม่จ๋ามั้ยเนี่ย

หลายๆครั้งที่รู้สึกสมเพช + สังเวชใจ กับไอ้พวกบูชาความรักทั้งหลาย กะอีแค่ ผู้ชาย – ผู้หญิงคนเดียวที่ทิ้งพวกแม่งไป ทำให้พวกมันต้องสติแตก ประชดชีวิต บางครั้งถึงขนาดทำร้ายตัวเอง

พยายามจะฆ่าตัวตายมั่งล่ะ ทั้งแดกยานอนหลับ กรีดข้อมือ สารพัด สารพันวิธีที่จะสรรหามาทำ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำไปทำกล้วยอะไร

มึงเจ็บ มึงปวด มึงทรมาน เพราะคนที่มึงทุ่มเทให้เค้าเพียงชั่วระยะเวลาไม่นานต้องมาทิ้งมึงไป แต่มึงจะรู้มั้ยว่าช่วงเวลานั้น มีคนที่เค้าทุ่มเทให้มึงมาทั้งชีวิตของมึงเอง ต้องมาแอบเก็บความเสียใจ ความห่วงใยเอาไว้ในใจ เพราะในช่วงเวลานั้น พูดไป ปลอบไป มีรึที่มึงจะฟัง

โอ้ว นี่นู๋ต้นอินเกินไปรึป่าว นู๋ต้นจะบ่นไปทำไมวะเนี่ย ชีวิตใครก็ชีวิตมันนี่หว่า คนเราก็มีสิทธิหน้ามืดตามัวเพราะความรัก ความหลงด้วยกันทั้งนั้น แต่ยังไงก็จะคิด จะทำอะไรก็คิดถึงใจคนที่เลี้ยงดูเรามาซักนิดนึงก็ยังดีละกันวุ้ย

นู๋ต้นเองก็เคยหน้ามืดตามัวไป 2-3 ครั้ง แต่พอผิดหวังอย่างมากก็เมาหัวทิ่มไปหลายอาทิตย์ ไม่อยากให้ความผิดหวังจากผู้หญิงแค่หนึ่งคนมาลดคุณค่าของตัวเราเอง เพราะผู้หญิงสำหรับนู๋ต้นแล้ว ถ้าไม่ตายก็หาใหม่ได้ว่ะ จิ๊บๆ

วกมาเข้าเรื่องแม่จ๋าดีกว่า อ้อมโลกไปซะตั้งไกล

“บวชเรียนพากเพียรจนสิ้น หยดหนึ่งน้ำนมกินทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย” ฟังเพลงค่าน้ำนมทีไร อดคิดถึงแม่จ๋าไม่ได้ทุกที ได้ฟังแล้วก็คิดตามเพลง ว่าต้องทำถึงขนาดไหนน๊อ ถึงจะเรียกได้ว่าทดแทนพระคุณของแม่ไปได้บ้าง

ดูแลพ่อแม่ยามแก่เฒ่า อันนี้คงเป็นความหวังหลักของพ่อแม่ทุกคนมั้ง ที่หวังจะให้ลูกๆมาคอยดูแล ไม่ใช่ปล่อยปะละเลย อยู่แต่กับครอบครัวของตัวเอง โดยลืมไปว่ายังมีพ่อกับแม่ที่ยังรักและคิดถึงพวกเราอยู่

ไอ้ตัวนู๋ต้นเองก็คนต่างจังหวัดอะนะ สงสัยชาตินี้คงจะไม่มีเมียซะล่ะมั้ง เพราะคิดๆไว้ว่า พอถึงช่วงเวลาหนึ่ง ก็คงจะกลับไปอยู่บ้านนอก ไปอยู่ดูแลพ่อแม่

แล้วไอ้คนที่มันจะมาเป็นเมียนู๋ต้นเนี่ย มันจะตามไปอยู่ที่โน่นได้หรอวะเนี่ย เพราะเค้าก็ต้องมีพ่อแม่ของเค้าที่ต้องคอยดูแล ท่าทางจะต้องหาเมียคนนครพนมซะละมั้ง เฮ้อ ชูวิทย์ เอ๊ย ชีวิต

ดึกแล้ว ขี้เกียจพิมพ์แล้ว ไปนอนดีกว่า กะว่าจะรีบตื่นมาทำความสะอาดห้องซะหน่อย เสื้อผ้าที่ยังไม่ได้ซักก็กองเต็มตะกร้า ต้องจัดการซะแล้ว เดี๋ยวแม่จ๋าต้องมาเหนื่อยทำอีก

สุดท้ายนี้ก็มีกลอนเพราะๆมาฝากด้วยนะ อันนี้อ่านเจอในหนังสือพิมพ์ แต่งโดย ประภาส ชลศรานนท์ อ่านเจอปุ๊บแม่งโคตรโดนน่ะ นู๋ต้นเลยตัดมาแปะไว้หัวเตียง ถ้าวันไหนไม่เมาก็จะอ่านก่อนนอนจนท่องได้ขึ้นใจละ

เห็นว่าเพราะดี ความหมายดีด้วย เลยเอามาฝาก ยังไงถ้าอ่านกันแล้วก็ตัดความเขิน ความอาย เดินเข้าไปกราบ ไปกอด ไปหอมแก้มแม่ซักนิดนึงเถอะ ทีกับแฟนน่ะทำได้ทุกเวลาไม่มีอาย กับแม่น่ะ ทำๆหน่อยเฮอะ

วันๆ แม่ทำไรบ้าง

นั่งข้างหม้อข้าวเตาหุง

วุ่นวายเป่าปัดหมัดยุง

กางมุ้งเก็บมุ้งทุกวัน

วันๆ ไม่เห็นทำไร

ตอกไข่สอยเข็มถือขัน

หลนโน่นล้างนี่พัลวัน

วันๆ แม่ทำไรฤๅ

เดี๋ยวเชื่อมเดี๋ยวชุนเดี๋ยวเช็ด

ปะเสร็จถักต่อทอถือ

ไม่เคยเห็นแม่ว่างมือ

วันๆ แม่ทำอะไร

ป้อนข้าวป้อนน้ำให้ลูก

“ผูกเชือกรองเท้าเป็นไหม”

“ผูกเป็น” แม่ยังผูกให้

เห็นได้ตามนี้จนโต

ย่ำดึกมือไกวปากเห่

โยเยแม่อุ้มแม่โอ๋

วันไหนลูกแม่ไข้โซ

ไม่เห็นแม่หลับแม่นอน

ดุๆ พร่ำๆ บ่นๆ

วนๆ เวียนๆ สอนๆ

บางครั้งฟังแม้นเหมือนพร

ที่พระท่านอวยให้มา

แด่แม่ผู้ที่วันๆ

ถือช้อนถือขันดังว่า

งานแม่หนักเพี้ยงพสุธา

เลี้ยงลูกสร้างลูกสร้างคน

• พ่อกับแม่ คาดหวังเราไว้ 2 อย่าง พอใจกับภูมิใจ นู๋ต้นเรียนจบแล้ว บวชเรียนแล้ว คงทำให้พ่อกับแม่พอใจได้บ้าง ขอเวลานู๋ต้นอีกซักพักนะครับ สัญญาว่าจะทำให้พ่อกับแม่ภูมิใจแน่นอน
• เมื่อเช้าวานนี้ ไปส่งนู๋ตานไปเรียนต่อที่ Texas แม่จ๋า/นู๋ตาน/เพื่อนๆ ร้องไห้กันน้ำตาท่วมสนามบินเยย
• รักพ่อกับแม่ให้มากๆนะครับ
• วันเสาร์ นู๋ต้นกับนู๋เอจะไปทำบุญที่ สถานพักฟื้นผู้สูงอายุ ข้าราชบริพาร พุทธมณฑลสาย2 สนใจไปด้วยกันมั้ยคร๊าฟ
• อยากเอาเพลงอิ่มอุ่นลง BloG จังแต่ทำไม่เป็น แหะๆ

1.Viking แบ่งระดับความเสียวเป็นขั้นๆ ริมสุดหัวท้าย ปริญญาเอก ถัดมาปริญญาโท ปริญญาตรี มัธยม และอนุบาล นั่งได้แถวละ 4-5 คน แล้วแต่ความใหญ่ของตูดสมาชิกในแถว

โอ้ว ซาร่า มันแย่มากเลย แก๊งเราโดนแก๊งเด็กนักเรียนยึดหัวเรือกับท้ายเรือซะแล้ว เลยได้นั่งความเสียวระดับ ป.โท กับ ป.ตรี เองง่ะ

จริงๆด้วยค่ะจอร์จ แต่เด็กนักเรียนเค้าก็สร้างสีสันดีนะ กรี๊ดกันสนั่นหวั่นไหว โดยเฉพาะตุ๊ดเด็ก เสียงเค้าแสบแก้วหูดีจริงๆเลย

2.Car Bump เล่นได้แค่ครั้งเดียว พนักงานจะเอาปากกามามาร์คที่สายรัดข้อมือประมาณว่าเล่นแล้ว โห วัยทองเซ็งเลย

แก๊งเรารอรอบที่จะได้ลงไปเล่นพร้อมกันหมด ชนกันแบบเด้งหน้าเด้งหลังกันเลยทีเดียว มันส์โคตร

3.Flying Carpet เป็นเครื่องเล่นแนวยาวนั่งได้รอบละ 18 คน ยกขึ้นแล้วหมุนทั้งทวนเข็มและตามเข็มนาฬิกา

ระหว่างที่ต่อคิวรอก็จะคอยดูสีหน้า อาการของคนที่ขึ้นไปเล่นในแต่ละรอบ ทั้งขำทั้งฮา บางคนก็ทำหน้าแบบ โอย เอากูลงไปที ฉี่/ขี้กูจะราดแล้ว บางคนก็ โอย กูจะอ้วก/กูจะตายแล้ว

ที่ขำสุดสุดก็รอบที่มีตุ๊ดเด็กขึ้น เพราะ she จะกรี๊ดสนั่นหวั่นไหว เรียกความสนใจจากทุกคนได้ดีมากๆ เสียดายรอบที่แก๊งเราขึ้นไม่มีตุ๊ดเด็กขึ้นไปด้วย ไม่งั้นจะขอนั่งข้างๆซะหน่อย

เครื่องเล่นนี้ ไดแอนน่าเล่นไม่ได้ เพราะใส่กระโปรงมา เดี๋ยวจะโป๊ ส่วนตู่ลงมาก็บ่นเจ็บก้น เพราะโดนเหวี่ยงไปกระแทกกับขอบที่นั่ง ซ้ายทีขวาที ฮ่าๆ ก้นช้ำแน่ตู่เอ้ย

4.Raptor เป็นเครื่องเล่นวงกลม ขึ้นได้รอบละ 24 คน จะหมุนด้วยความเร็วสูงทั้งแบบตามเข็มและทวนเข็มนาฬิกา ขอแนะนำว่าห้ามเล่นหลังจากทานอาหารอิ่มใหม่ๆ เพราะลงมามีสิทธิอ้วกแตกได้

โอ้ว ซาร่า เครื่องเล่นนี้เล่นแล้วเวียนหัวมากๆเลย ทำเอาผมตาลาย ลงมาเดินเป๋เลยทีเดียว

จริงด้วยค่ะจอร์จ แถมยังเมื่อย+ปวดคออีกต่างหาก เพราะมันหมุนแรงมาก ทำให้ชั้นต้องเกร็งคอตลอดเวลา ไม่งั้นหัวชั้นจะเอนไปติดตะแกรงข้างหลังแน่ๆเลยค่ะ

หลังจากที่เวียนหัวกับ Raptor แล้วแก๊ง 7 ประจัญบานเราก็ไปหาเครื่องเล่นแบบชิวชิว เปียกๆ ดีกว่า จะได้สดชื่น

5.Grand Canyon ต่อคิวนานมากๆ เพราะเล่นได้ครั้งละ 8 คนเอง ยืนรอประมาณครึ่งชั่วโมงแหนะกว่าจะได้ขึ้น แล้วสภาพแต่ละคนที่เล่นเสร็จแล้วนี่ เปียกไปประมาณ 50% ของร่างกาย

โอ้ว จอร์จคะ แค่ชั้นหย่อนก้นลงไปนั่ง ตูดชั้นก็เปียกซะแล้ว แล้วระหว่างทางที่เรือมันล่องไป น้ำก็กระเด็นเข้ามาโดนพวกเรา แถมยังมีน้ำตก เครื่องพ่นละอองน้ำ ตลอดทางเลย ทำชั้นเปียกไปเกือบทั้งตัวเลยนะคะเนี่ย

จริงๆด้วยซาร่า แถมน้ำพวกนี้นะยังทำให้ผมคันมากเลย ทั้งร่องตูด ง่ามขา แก้มก้น และจุดซ่อนเร้น โอ้ว คันยิบๆไปหมดเลย

หลังจากนั้นก็พักเติมพลังงานกันด้วยก๋วยเตี๋ยวคนละชาม + ส้มตำปูปาร้า 2 จาน ไก่ย่างอีกครึ่งตัว กองทัพต้องเดินด้วยท้องคร๊าฟพี่น้อง

พอท้องอิ่มก็ลุยกันต่อ ไหนๆก็เปียกมาแล้ว ก็ขอเปียกให้มันสุดๆไปเลย

6.Water Splash หรือล่องแก่งน่ะเอง ต่อคิวนานมากๆ ทั้งๆที่ขึ้นได้ประมาณ 20-25 คน แต่เด็กนักเรียนชอบที่จะเล่นเครื่องเล่นนี้ เพราะมันเปียกดี นั่งในเรือว่าเปียกแล้ว แต่จะมีสะพานไว้ไปยืนรอรับน้ำมากระแทกอีกต่างหาก

เด็กนักเรียนหลายสิบคน หลายสิบกลุ่ม ต่างก็ไปต่อคิวยืนรอรับน้ำกันเป็นระยะๆ แหม่ ทำไมไม่ใส่เสื้อขาวกันเนี่ย อิอิอิ

โอ้ว ซาร่า แต่ก็มีสาวๆหลายคนนะที่ใส่เสื้อขาวบางมาเที่ยว พอเปียกน้ำแล้วเห็นไปถึงไหนต่อไป เลือดกำเดาผมแทบกระฉูดแหนะ

จริงๆด้วยค่ะจอร์จ ชั้นเห็นบางคนใส่บิกินี่แทนชุดชั้นในด้วยนะคะ สงสัยเตรียมพร้อมมาเปียกเต็มที่เลย

หูย ผมก็ลืมคิดไปแหนะซาร่า รู้งี้ผมใส่กางเกงรัดรูปสีขาวละใส่จีสติงลายเสือดาวมาดีกว่า จะได้โชว์กับเค้ามั่ง (อ้วก!!! คิดได้ไงวะกู)

7.Hanging Coaster อันนี้ก็ต่อคิวย๊าวยาว ไม่สนุกเหมือน Roller Coaster เลย เพราะมันเหวี่ยงซ้าย เหวี่ยงขวา แค่นั้นเอง ไม่มีตีลังกา หรือเกลียว Spiral

โอ้ว ซาร่า เราได้นั่งช่วงกลางๆ เลยไม่มีความหวาดเสียวเลยเนอะ ผมเสียวกางเกงยีนส์จะหลุดอย่างเดียวเอง เพราะเปียกน้ำแล้วหนักเหลือเกิน เดินๆอยู่ละหลุดแหมะไปกองที่ข้อเท้านี่ช้างน้อยผมออกมาสวัสดีชาวโลกเลยนะเนี่ย

จริงด้วยค่ะจอร์จ วันนี้ลมแรงแถมยังมีฝนตกปรอยๆอีกต่างหาก หนาวได้ใจดีจริงๆเลยนะคะ

8.Space อะไรซักอย่างเนี่ยแหละ จะคล้ายๆรถไฟเหาะ แต่จะวิ่งเข้าไปในอุโมงค์มืด มืดโคตร มองไม่เห็นอะไรเลย (มืดจนแต่ละคนช่วยกันแซวตู่ ว่าถ้าตู่ไม่ยิ้มนี่หาไม่เจอเลยนะเนี่ย ฮ่าๆ) น่ากลัวแค่ว่าเราไม่รู้ว่ารางมันไปทางไหนมั่ง

โห จอร์จคะ ไม่สนุกเลยนะเนี่ย มีดีแค่มืดอย่างเดียวเอง

จริงด้วยสิซาร่า ผมว่าถ้ายิงไฟกระพริบสีแดงๆ ส้มๆ รึไม่ก็ไฟแฟลชกระพริบถี่ๆ น่าจะทำให้น่ากลัวกว่านี้นะเนี่ย

เนื่องจากเย็นแล้ว แก๊งเด็กนักเรียนขึ้นรถกลับกันหมด 7 ประจัญบานเราก็เลยตะลอนเล่นแบบสบายใจซะที

9.Viking again คราวนี้อาสาสมัครเหลือแค่ 4 คน แยกกันนั่งฝั่งปริญญาเอก 2 ฝั่ง ตู่กะรสไปฝั่งขวา ต้นกะไดแอนน่าไปฝั่งซ้าย

โอ้ว ซาร่า นั่งท้ายสุดนี่เสียวมากๆเลย ยิ่งจังหวะเหวี่ยงตั้งฉากแล้วเรายืนโน้มตัวไปข้างหน้า แรงดึงดูดเหมือนจะทำให้เราหลุดออกจากที่นั่งไปเลยทีเดียว

จริงด้วยค่ะจอร์จ จังหวะที่ยืนขึ้น ตัวล็อคมันกระดกขึ้นมานิดนึงเหมือนมันจะหลุดยังไงยังงั้นเลย เพิ่มความเสียวให้ชั้นได้อีกมากเลยค่ะ

10.บ้านผีสิง ตู่เป็นคนที่กลัวผีมากๆถึงมากสุดซู๊ด เลยเป็นที่หมายปองของสมาชิกในแก๊ง ว่าเข้าไปแล้วมึงโดนกูแกล้งแน่ๆ ฮ่าๆ

ตู่ก็นะ ด้วยความกลัวตอนแรกก็จะไม่เข้า แต่โดนสมาชิกไซโคว่าไหนว่าจะเล่นทุกอย่างไง เดี๋ยวไม่คุ้มค่าตั๋วนะ ตู่เลยตกอยู่ในภาวะจำยอม แต่ก็หลับตากอดหลังนู๋ต้น + กรี๊ดไปตลอดทาง เฮ้อ น้องชั้น

โอ้ว ซาร่า ทุกคนช่วยกันแกล้งตู่ทั้งนั้นเลย ยิ่งพี่ดำกับลพที่เดินนำหน้านะ เค้าชอบทำเสียงแบบตกใจ รึไม่ก็ซุ่มอยู่ตามทางโค้งคอยตะโกนหลอกตู่ ตู่ก็กรี๊ดจนหูผมแทบแตกแหนะ

ข้างหลังชั้นก็เหมือนกันค่ะจอร์จ มีวัยรุ่นกลุ่มนึงเดินตามพวกเรามา พอเค้าเห็นตู่เดินกอดหลังคุณ เค้าก็จะคอยตะโกน ทำเสียงดังๆหลอกตู่ไปด้วย ชั้นล่ะขำมากเลย

สรุปบ้านผีสิง ไม่น่ากลัวเลย เพราะมัวแต่ขำตู่ โอย โคตรฮา ขำจนปวดท้อง เมื่อยแก้ม คนอะไรจะกลัว+กรี๊ดได้ขนาดนี้เนี่ย

11.Flying Carpet อีกแล้ว อาสาสมัคร 4 คนอันได้แก่ พี่ดำ ตู่ โบว์ และนู๋ต้น ส่วนอีก 3 คน (ไดแอนน่า รส ลพ) แยกไปเล่น Raptor เพราะไดแอนน่าใส่กระโปรง เล่นมะได้ เดี๋ยวโป๊ อิอิอิ

หูย ซาร่า ผมเซ็งมากเลย รอบนี้เล่นได้ไม่จุใจเลยก็ต้องหยุดซะละ เพราะมีผู้หญิงอินเดียขึ้นมาด้วยกลุ่มนึง แล้ว2-3คนเค้าออกอาการไม่ไหว พวกเค้าที่อยู่ข้างล่างเห็นท่าจะไม่ดีเลยไปบอกเจ้าหน้าที่ให้พอแค่นั้น cut feel จริงๆเลย

ใช่เลยค่ะจอร์จ ชั้นกำลังกรี๊ดอยู่มันส์ๆ ขาดช่วงซะงั้น น่าเค้าจะปล่อยคนที่ไม่ไหวให้ลงไปก่อน ละค่อยให้เราเล่นต่ออีกนะคะ แย่จริงๆเลย

โอย หมดแรง ทั้งเหนื่อย ทั้งเมื่อย ทั้งหนาว เจ็บคออีกต่างหาก กรี๊ดมากไปหน่อย ปล่อยแก่ซะเต็มที่เลยกู ดูเวลาก็ปาเข้าไป 6 โมงละ เล่นต่อไม่ไหวแล้ว ตระเวนถ่ายรูปกันดีกว่า

ถ่ายรูปกันเยอะมากๆ กว่าจะออกจาก Dream World ก็เกือบทุ่มนึงละ แยกย้ายกันกลับบ้าน ไม่ไหวแล้ว สลบดีกว่า

- กว่าจะได้รูปก็ต้องรอจนกว่าตู่กับไดจะกลับอเมกา เฮ้อ นานจัง

- ทริปนี้สนุกมากๆ อยากไปอีกมั่งจัง จัดมิดติ่ง เอ๊ย Meeting ไป Dream World กันเถอะ

- ถ้าอยากสนุกเต็มที่ ควรเอาชุดไปเปลี่ยนด้วย 1 ชุด

- ผู้หญิงไม่ควรใส่เสื้อขาว/ไม่ควรไปช่วงที่จีนแดงบุก

- บทสนทนาระหว่าง จอร์จ และ ซาร่า เป็นความบ้าในหัวสมองของนู๋ต้นเอง แหะๆ

- BloG ยาวมาก แต่ก็พิมพ์ด้วยความตั้งใจ รักทุกคนที่ทนอ่านจนจบ จุ๊บๆ จ๊วบๆ แผลบๆ